از تعبير به « خلود و جاودانگى در آتش » چنين بر مىآيد كه قاتلِ عمد باايمان از دنيا نخواهد رفت ، زيرا مىدانيم هيچ فرد باايمانى خلود و جاودانگى در آتش ندارد . در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است : « لَزَوالُ الدّنْيا جَميعاً أهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ دَمٍ سُفِكَ بِغَيْرِ حَقٍّ ؛ تمام دنيا ويران شود در پيشگاه خداوند آسان‌تر از اين است كه خونى به ناحق ريخته شود » . « 1 » در حديث ديگرى از امام معصوم عليه السلام مىخوانيم : « أُتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَتِيلٌ فِي مَسْجِدِ جُهَيْنَةَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يَمْشِي حَتَّى انْتَهَى إِلَى مَسْجِدِهِمْ قَالَ وَتَسَامَعَ النَّاسُ فَأَتَوْهُ فَقَالَ عليه السلام مَنْ قَتَلَ ذَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَدْرِي فَقَالَ قَتِيلٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ بَيْنَ ظَهْرَانَيِ الْمُسْلِمِينَ لَايُدْرَى مَنْ قَتَلَهُ وَاللَّهِ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ لَوْ أَنَّ أَهْلَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ شَرِكُوا فِي دَمِ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وَرَضُوا بِهِ لَأَكَبَّهُمُ اللَّهُ عَلَى مَنَاخِرِهِمْ فِي النَّارِ أَوْ قَالَ عَلَى وُجُوهِهِمْ ؛ كسى خدمت رسول خدا رسيد و عرض كرد : اى رسول خدا كشته‌اى در مسجد ( قبيلهء ) جُهَيْنه افتاده است . پيامبر برخاست و حركت كرد تا به مسجد آنها رسيد . هنگامى كه مردم اين سخن را شنيدند در آنجا اجتماع كردند پيامبر فرمود : چه كسى اين فرد را كشته است ؟ عرض كردند : اى رسول خدا نمىدانيم . عرض كرد : كسى در ميان مسلمانان كشته شود و قاتل او معلوم نباشد ؟ قسم به خدايى كه مرا مبعوث به حق كرده است اگر تمام اهل آسمان‌ها و زمين شريك خون مسلمانى باشند و راضى به آن شوند همهء آنها را به صورت در آتش دوزخ خواهد افكند » . « 2 » * * *

--> ( 1 ) . ميزان الحكمه ، ج 10 ، ص 4769 ( 2 ) . بحارالانوار ، ج 101 ، ص 383 ، ح 3